De meest gestelde vragen
Tweeling
Ik heb een tweeling en het lijkt me goed en gezellig voor de kinderen om ze samen in de wieg te leggen. Is dat veilig?
In diverse studies is aangetoond dat tweelingen een verhoogd risico lopen op wiegendood, ook als rekening wordt gehouden met vroeggeboorte en laag geboortegewicht. In Nederland werd in 2002 geconstateerd dat het percentage meerlingkinderen onder de wiegendoodkinderen tweemaal zo hoog was als in de algemene bevolking.
Uit epidemiologisch onderzoek blijkt steeds opnieuw dat samen slapen in één bed, het ouderlijk bed (bedsharing), een serieus risico oplevert. Hoe jonger het kind is, hoe groter het risico. Het spreekt niet vanzelf dat dit ook geldt voor het samen slapen met een tweelingbroer of –zusje. Uit vele epidemiologische echter weten we dat allerlei objecten in het babybed gevaar kunnen opleveren. Dat gaat dan wel om knuffels, kussens, hoofdbeschermers, etc., maar het ligt voor de hand dat een relatief groot, warmte afgevend object als een andere baby, die bovendien kan bewegen, ook gevaarlijk zou kunnen zijn.
In sommige ziekenhuizen worden premature (te vroeg geboren) en/of dysmature (laag geboortegewicht) tweelingen bij elkaar gelegd in een couveuse: er zijn dan speciale couveuses voor tweelingen. Dat heeft in bepaalde opzichten voordelen. Tijdens de couveuseperiode in het ziekenhuis echter staan de kinderen onder medisch toezicht, worden zij bewaakt d.m.v. een monitor en zijn zij relatief onbeweeglijk, etc.
Thuis is het veiliger om een tweeling niet in één bedje te leggen. Of het bedje nu krap of ruim is, de veiligheid wordt bevorderd door alle dingen weg te laten waar een kind met het gelaat tegenaan kan komen te liggen of waarmee het bedekt kan raken. Helaas geldt in dat opzicht ook de andere helft van de tweeling al na betrekkelijk korte tijd als een risicoverhogend object voor de ander. Bovendien worden baby’s beweeglijker en kunnen zij op een gegeven moment omrollen.
Veel ziekenhuizen delen de opvatting dat het niet goed is om ouders vertrouwd te maken met verzorgingsgewoonten die risicofactoren inhouden. Ze zien daarom af van tweelingcouveuses (co-bedding) en informeren ouders voor ontslag over de adviezen Veilig Slapen, waarbij er op kan worden gewezen dat buikslapen voor premature en dysmature kinderen extra risicoverhogend is.
Er is uiteraard niets op tegen om de wiegjes of bedjes dichtbij elkaar te zetten, zodat de baby's elkaar kunnen horen en na enige tijd ook zien. En uiteraard kunnen ze gezellig samen in de box als ze wakker zijn en er toezicht is.
In diverse studies is aangetoond dat tweelingen een verhoogd risico lopen op wiegendood, ook als rekening wordt gehouden met vroeggeboorte en laag geboortegewicht. In Nederland werd in 2002 geconstateerd dat het percentage meerlingkinderen onder de wiegendoodkinderen tweemaal zo hoog was als in de algemene bevolking.
Uit epidemiologisch onderzoek blijkt steeds opnieuw dat samen slapen in één bed, het ouderlijk bed (bedsharing), een serieus risico oplevert. Hoe jonger het kind is, hoe groter het risico. Het spreekt niet vanzelf dat dit ook geldt voor het samen slapen met een tweelingbroer of –zusje. Uit vele epidemiologische echter weten we dat allerlei objecten in het babybed gevaar kunnen opleveren. Dat gaat dan wel om knuffels, kussens, hoofdbeschermers, etc., maar het ligt voor de hand dat een relatief groot, warmte afgevend object als een andere baby, die bovendien kan bewegen, ook gevaarlijk zou kunnen zijn.
In sommige ziekenhuizen worden premature (te vroeg geboren) en/of dysmature (laag geboortegewicht) tweelingen bij elkaar gelegd in een couveuse: er zijn dan speciale couveuses voor tweelingen. Dat heeft in bepaalde opzichten voordelen. Tijdens de couveuseperiode in het ziekenhuis echter staan de kinderen onder medisch toezicht, worden zij bewaakt d.m.v. een monitor en zijn zij relatief onbeweeglijk, etc.
Thuis is het veiliger om een tweeling niet in één bedje te leggen. Of het bedje nu krap of ruim is, de veiligheid wordt bevorderd door alle dingen weg te laten waar een kind met het gelaat tegenaan kan komen te liggen of waarmee het bedekt kan raken. Helaas geldt in dat opzicht ook de andere helft van de tweeling al na betrekkelijk korte tijd als een risicoverhogend object voor de ander. Bovendien worden baby’s beweeglijker en kunnen zij op een gegeven moment omrollen.
Veel ziekenhuizen delen de opvatting dat het niet goed is om ouders vertrouwd te maken met verzorgingsgewoonten die risicofactoren inhouden. Ze zien daarom af van tweelingcouveuses (co-bedding) en informeren ouders voor ontslag over de adviezen Veilig Slapen, waarbij er op kan worden gewezen dat buikslapen voor premature en dysmature kinderen extra risicoverhogend is.
Er is uiteraard niets op tegen om de wiegjes of bedjes dichtbij elkaar te zetten, zodat de baby's elkaar kunnen horen en na enige tijd ook zien. En uiteraard kunnen ze gezellig samen in de box als ze wakker zijn en er toezicht is.
