De meest gestelde vragen
Buikligging
Buikligging wordt afgeraden, maar mijn kind is nu enkele maanden oud en draait in de slaap naar de buik. Of: Mijn kind wil alleen maar op de buik slapen, anders huilt het. Wat moet ik trouwens geloven, de ene keer wordt buikligging geadviseerd en dan is het weer rugligging?
In ons land zijn baby’s eeuwenlang altijd op de rug te slapen gelegd. Met uitzondering van een periode in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, toen vanuit Amerika een voorkeur op kwam voor buikligging. Nederland behoorde tot de landen die toen buikligging gingen adviseren. Oplettende kinderartsen zagen na enige tijd een forse toename van baby’s die in buikligging overleden. Onderzoek leidde in 1987 in Nederland tot terugkeer naar rugligging, de rest van de westerse wereld volgde later. De ontdekking was tevens het startsein voor een nog steeds voortdurende reeks onderzoeken die hebben geleid tot de adviezen die op rij zijn gezet in Veilig Slapen. Deze adviezen worden nog steeds in kleine stapjes uitgebreid en verfijnd.
Aangeraden wordt om de aanbevelingen in hun geheel te volgen om voor de baby een zo veilig mogelijke situatie te scheppen. Boven twijfel is verheven dat buikligging riskant is voor een slapende baby; een infectie (bij voorbeeld verkoudheid) maakt dat risico nog groter. Daarom is het verstandig om een baby zo snel mogelijk aan rugligging te wennen. Gewenning heeft effect, zo is aangetoond.
Als een baby groter wordt, gaat hij draaien. Draaien naar de buik in de fase waarin de baby daarmee nog geen of nauwelijks ervaring heeft opgedaan, levert een risicomoment of -periode op. Daarom is het raadzaam om een baby als hij wakker is, op de buik te laten oefenen. Doe dat enkele malen per dag een kwartiertje, terwijl je er een oogje op houdt. Gemiddeld met 5 maanden kunnen baby’s naar de buik draaien, maar een heel vlotte baby lukt het soms al met 3 maanden. Extra waakzaamheid in de beginperiode is aan te bevelen, zeker zo lang terugdraaien nog niet goed lukt.
U kunt het risicomoment van draaien ook wat vertragen tot de baby wat sterker is door een babyslaapzakje te gebruiken met eventueel een stevig ingestopt laken dwars over heupen en beentjes.
Niet alle baby’s houden zich aan wat wij verstandig vinden, en een behoorlijke minderheid ontwikkelt toch een voorkeur voor slapen op de buik. Als een baby gezond is, zich normaal ontwikkelt in een rookvrije omgeving, en de overige aanbevelingen (veilig bed, dichtbij de ouders slapend, etc) worden toegepast, dan is het niet zinvol om het kind steeds terug te leggen op de rug met het risico dat u de slaap verstoort. Het is niet ongewoon dat een slapende baby korte perioden met het gezicht omlaag ligt, waarna het hoofd weer opzij draait.
Een huilbaby is een verhaal apart, zie de vraag daarover.
In ons land zijn baby’s eeuwenlang altijd op de rug te slapen gelegd. Met uitzondering van een periode in de jaren zeventig en tachtig van de vorige eeuw, toen vanuit Amerika een voorkeur op kwam voor buikligging. Nederland behoorde tot de landen die toen buikligging gingen adviseren. Oplettende kinderartsen zagen na enige tijd een forse toename van baby’s die in buikligging overleden. Onderzoek leidde in 1987 in Nederland tot terugkeer naar rugligging, de rest van de westerse wereld volgde later. De ontdekking was tevens het startsein voor een nog steeds voortdurende reeks onderzoeken die hebben geleid tot de adviezen die op rij zijn gezet in Veilig Slapen. Deze adviezen worden nog steeds in kleine stapjes uitgebreid en verfijnd.
Aangeraden wordt om de aanbevelingen in hun geheel te volgen om voor de baby een zo veilig mogelijke situatie te scheppen. Boven twijfel is verheven dat buikligging riskant is voor een slapende baby; een infectie (bij voorbeeld verkoudheid) maakt dat risico nog groter. Daarom is het verstandig om een baby zo snel mogelijk aan rugligging te wennen. Gewenning heeft effect, zo is aangetoond.
Als een baby groter wordt, gaat hij draaien. Draaien naar de buik in de fase waarin de baby daarmee nog geen of nauwelijks ervaring heeft opgedaan, levert een risicomoment of -periode op. Daarom is het raadzaam om een baby als hij wakker is, op de buik te laten oefenen. Doe dat enkele malen per dag een kwartiertje, terwijl je er een oogje op houdt. Gemiddeld met 5 maanden kunnen baby’s naar de buik draaien, maar een heel vlotte baby lukt het soms al met 3 maanden. Extra waakzaamheid in de beginperiode is aan te bevelen, zeker zo lang terugdraaien nog niet goed lukt.
U kunt het risicomoment van draaien ook wat vertragen tot de baby wat sterker is door een babyslaapzakje te gebruiken met eventueel een stevig ingestopt laken dwars over heupen en beentjes.
Niet alle baby’s houden zich aan wat wij verstandig vinden, en een behoorlijke minderheid ontwikkelt toch een voorkeur voor slapen op de buik. Als een baby gezond is, zich normaal ontwikkelt in een rookvrije omgeving, en de overige aanbevelingen (veilig bed, dichtbij de ouders slapend, etc) worden toegepast, dan is het niet zinvol om het kind steeds terug te leggen op de rug met het risico dat u de slaap verstoort. Het is niet ongewoon dat een slapende baby korte perioden met het gezicht omlaag ligt, waarna het hoofd weer opzij draait.
Een huilbaby is een verhaal apart, zie de vraag daarover.
